Piosenki O Bibliography

Copyright © 2007-2018 Biblioteka Polskiej Piosenki Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych. Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty. Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.

Irena Wanda Jarocka (ur. 18 sierpnia 1946 w Srebrnej Górze, zm. 21 stycznia 2012 w Warszawie[1][2]) – polskapiosenkarka i aktorka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jej rodzicami byli Henryk (1921–2000) i Halina z domu Szmuchrowska (1923–1984). W 1947 roku Jaroccy z małą Ireną przeprowadzili się ze Srebrnej Góry do Gdańska. Tam ukończyła V Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego przy ulicy Polanki 130 oraz studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku na wydziale wychowania muzycznego; w tym śpiew u profesor Haliny Mickiewiczówny. Następnie ukończyła Wydział Biologii Studium Nauczycielskiego także w Gdańsku.

Uczestniczyła w konkursach dla piosenkarzy amatorów, współpracowała z Zespołem Estradowym Marynarki Wojennej Flotylla. W 1965 roku debiutowała w klubie „Rudy Kot” w Gdańsku, w tym też roku pierwszy raz wystąpiła na KFPP w Opolu. Wielokrotnie występowała także na MFP w Sopocie. Występowała na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze[3].

W latach 1969‒1973 przebywała na stypendium w Paryżu. Doskonaliła tam swoje umiejętności wokalne i sceniczne m.in. w Petit Conservatoire de la Chanson przy paryskiej Olympii. Nagrywała tam płyty dla wytwórni Philips i koncertowała u boku takich gwiazd jak: Charles Aznavour, Mireille Mathieu, Michel Sardou czy Enrico Macias.

W Polsce współpracowała m.in. z zespołami Polanie, Czerwone Gitary i Budka Suflera. Koncertowała w kraju i za granicą, w RFN, NRD, Czechosłowacji, Bułgarii, Szwajcarii, we Włoszech, Portugalii, Luksemburgu, Australii, we Francji oraz w ośrodkach polonijnych USA i Kanady.

Po wydaniu w kraju pięciu albumów studyjnych, jednego świątecznego i jednego koncertowego, postanowiła w 1990 dołączyć z córką do męża Michała Sobolewskiego, pracownika Polskiej Akademii Nauk, który od 1989 roku pracował w Stanach Zjednoczonych[2]. W tym okresie nagrała jednak kolejne trzy płyty: z francuskimi szlagierami w 1992, z premierowymi piosenkami w 2001 oraz świąteczną w 2004. W roku 2003 była gwiazdą festiwalu w Syracuse[4]. W roku 2007 powróciła do Polski. W listopadzie tego samego roku opublikowała autobiografię (wywiad-rzekę), zatytułowaną Motylem jestem, czyli piosenka o mnie samej.

W 2008 nagrała ostatnią płytę z premierowymi piosenkami, Małe rzeczy, z tytułowym przebojem na czele. W 2010 wspólnie z Michaelem Boltonem nagrała swój ostatni przebój „Break Free”. W tym samym roku nagrała jeszcze nowy świąteczny album.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym mężem artystki był Marian Zacharewicz, z którym rozstała się po 4 latach małżeństwa. W Leningradzie, podczas jej trasy koncertowej w Rosji, poznała Michała Sobolewskiego, który później został jej drugim mężem. Zamieszkała z nim po wypadku samochodowym w 1976. W roku 1982 przyszła na świat ich córka Monika[5].

Zmarła z powodu złośliwego nowotworu mózgu[6] w jednym z warszawskich szpitali. Pogrzeb Ireny Jarockiej odbył się 27 stycznia 2012 w kościele św. Karola Boromeusza na Powązkach. Pochowana została w katakumbach na warszawskich Powązkach[7]

W filmie i teatrze[edytuj | edytuj kod]

Wystąpiła u boku Andrzeja Kopiczyńskiego w filmie Motylem jestem, czyli romans 40-latka (1976); była to kinowa ekranizacja losów inż. Stefana Karwowskiego z serialu telewizyjnegoCzterdziestolatek, do scenariusza Jerzego Gruzy (który był także reżyserem) i Krzysztofa Teodora Toeplitza. Piosenkarka zaśpiewała do filmu kilka piosenek takich jak: „Motylem jestem” czy „Po prostu człowiek”. Zagrała również w Teatrze Polskim w Waszyngtonie w sztuce Piękny widok (2000) Sławomira Mrożka[8].

Działalność publiczna[edytuj | edytuj kod]

Zarejestrowano wiele recitali i programów z udziałem piosenkarki w Ośrodkach TVP Gdańska, Łodzi, Poznania, Wrocławia, Katowic i Warszawy, takich jak: Irena Jarocka zaprasza, Irena Jarocka i jej goście, Spotkanie z gwiazdą (z udziałem Michela Delpecha), Mężczyzna na niepogodę (z Romanem Franklem), Największe przeboje Ireny Jarockiej, Zwariowany dzień, Bo wszystko jest piosenką francuską i innych. Występowała w programie TVP 3Muzyka łączy pokolenia.

Piosenkarka włączyła się w działalność organizacji Echo International, czego efektem były dwie konferencje w Gdyni promujące zdrowie kobiety.

Irena Jarocka była bardzo aktywna publicznie i medialnie także w USA, gdzie występowała w 2006 roku w specjalnym programie Ewy DrzyzgiAmerykańskie Rozmowy w toku, którego tematem byli znani Polacy próbujący ułożyć sobie życie za oceanem.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • 1968 – I miejsce w Telewizyjnej Giełdzie Piosenki (za piosenkę: „Gondolierzy znad Wisły”)
  • 1971 – Nagroda Srebrny Gronostaj na festiwalu w Rennes (za interpretację muzyczną)
  • 1973 – Nagroda Srebrny Pierścień na FPŻ w Kołobrzegu (za piosenkę: „Ballada o żołnierzu, któremu udało się powrócić”)
  • 1974 – Nagroda Publiczności na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie
  • 1975 – Nagroda Srebrny Gwóźdź Sezonu 1974 przyznawany przez redakcję „Kuriera Polskiego”
  • 1975 – II nagroda na Coupe d'Europe Musicale w Villach (Austria)
  • 1976 – Nagroda Srebrny Gwóźdź Sezonu 1975 przyznawany przez redakcję „Kuriera Polskiego”
  • 1976 – Wyróżnienia na festiwalu w Tokio (Japonia) (za piosenkę: „Odpływają kawiarenki”)
  • 1977 – Nagroda Srebrny Gwóźdź Sezonu 1976 przyznawany przez redakcję „Kuriera Polskiego”
  • 1978 – Wyróżnienia na Festiwalu w Palma de Mallorca (za piosenkę: „Wymyśliłam cię”)
  • 1978 – II nagroda na festiwalu w Dreźnie (NRD) (za piosenkę: „Mój słodki Charlie”)
  • 1978 – Wyróżnienia na festiwalu w Limassol (Cypr)
  • 1979 – Nagroda Srebrny Gwóźdź Sezonu 1978 przyznawany przez redakcję „Kuriera Polskiego”

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1974 – Ile jest życia – wykonanie piosenki
  • 1976 – Motylem jestem czyli romans 40-latka – rola piosenkarki Ireny Orskiej oraz wykonanie piosenek
  • 1996 – Bar „Atlantic” – wykonanie piosenki
  • 2000 – Twarze i maski – wykonanie piosenki[9]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

  • 1974 – W cieniu dobrego drzewa, reedycja 2001
  • 1976 – Gondolierzy znad Wisły, reedycja 2001
  • 1977 – Wigilijne życzenie, reedycja 2001
  • 1977 – Koncert
  • 1978 – Być narzeczoną twą, reedycja 2001
  • 1981 – Irena Jarocka
  • 1987 – Irena Jarocka
  • 1992 – My French Favorites
  • 2001 – Mój wielki sen
  • 2004 – Kolędy bez granic
  • 2008 – Małe rzeczy
  • 2010 – Ponieważ znów są Święta
  • 2012 – Piosenki francuskie

W październiku 2001 roku ukazała się płyta Mój wielki sen. Różnorodny stylowo krążek zawiera ballady i przeboje w nowej aranżacji twórców najmłodszego pokolenia.

Single[edytuj | edytuj kod]

  • 1969 – Il faut y croire/Tu me reviendras
  • 1970 – Tant que la barque va/Et ce sera moi
  • 1974 – Śpiewam pod gołym niebem/Wymyśliłam Cię/Nie wrócą te lata/W cieniu dobrego drzewa
  • 1975 – Junge Liebe/Warum weint der Wind
  • 1975 – Kocha się raz/Zawsze pójdę z tobą
  • 1976 – Sag ihm, das ich ihn liebe/Auf dem Bahnsteig Nr. 8
  • 1976 – Odpływają kawiarenki/Przeczucie
  • 1976 – Sto lat czekam na twój list/By coś zostało z tych dni
  • 1977 – Morgenrot/Unser Zelt aus Stroh
  • 1978 – Garść piasku/Chyba się warto o mnie bić
  • 1978 – Niech tańczą nasze serca/Mój słodki Charlie
  • 1978 – Nie wiadomo, który dzień/Wszystko dam
  • 1978 – Być narzeczoną twą/Przeoczone, zawinione
  • 1978 – Nadzieja/Był ktoś
  • 1979 – Piosenka spod welonu/Mon Harley Davidson/Plaisir d'amour/Aranjuez mon amour
  • 1980 – To za mało/Nie odchodź jeszcze
  • 1981 – Tańczy niedziela/Gimmie Some Lovin'
  • 1981 – Mam temat na życie/Bliski sercu dzień
  • 1987 – Beatelmania story[10]
  • 2001 – Magia księżyca/Dance Remix: Motylem jestem, Kawiarenki, Nie wrócą te lata
  • 2002 – Na krakowską nutę – duet z zespołem Wawele
  • 2008 – Małe rzeczy
  • 2009 – No to co
  • 2010 – Break Free – duet z Michaelem Boltonem
  • 2010 – Ponieważ znów są Święta

Składanki[edytuj | edytuj kod]

  • 1995 – Wielkie przeboje
  • 1995 – Kolekcja vol.1
  • 1995 – Kolekcja vol.2
  • 1998 – Odpływają kawiarenki – Złota kolekcja
  • 2002 – Złote przeboje – Platynowa kolekcja
  • 2003 – Motylem jestem
  • 2006 – Moje złote przeboje – Platynowa kolekcja
  • 2006 – Piosenki o miłości – Platynowa kolekcja
  • 2010 – Największe przeboje 1 – nowe nagrania największych przebojów, cz. 1
  • 2010 – Największe przeboje 2 – nowe nagrania największych przebojów, cz. 2
  • 2011 – 40 piosenek Ireny Jarockiej

16 listopada 1998 w serii płytowej Złota kolekcja ukazała się płyta Odpływają Kawiarenki z największymi przebojami Ireny Jarockiej, w której skład weszły 23 piosenki (m.in. „Gondolierzy znad Wisły”, „Wymyśliłam Cię”).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Wolański, Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ​ISBN 83-86848-05-7​, hasło Jarocka Irena, s. 78-79.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Grób Ireny Jarockiej w katakumbach Starych Powązek
Categories: 1

0 Replies to “Piosenki O Bibliography”

Leave a comment

L'indirizzo email non verrà pubblicato. I campi obbligatori sono contrassegnati *